Blog week 4

Eten

Deze blog kon niet lang uitblijven. Zoals jullie weten leef ik voor lekker eten. 

Vorige week waren we in Oaxaca, de culinaire hoofdstad van Mexico. En afgelopen donderdag was ik jarig, en had Joris al maanden geleden een reservering voor een restaurant gedaan. Waar we precies gingen eten was tot in de ochtend een verrassing. Dus na deze hoogtepunten met eten, toch maar een extra blog ingelast.

Vanuit ons hostel in Oaxaca hebben we met groepje een streetfood toer met een gids gedaan. Daarmee langs 6 verschillende tentjes op verschillende markten geweest. Het eten van insekten is in heel Mexico erg normaal, en dat was dan ook een stop op de markt. Daarnaast heeft Oaxaca zijn eigen kaas, quesillo, wat een beetje op mozzarella lijkt maar dan wat meer in strengen is. Op de foto hieronder is het goed te zien. Verder een soort mais-chocolade melk (tejate), bbq gerechten en zoete dingen.

Voordat we met de bus naar Oaxaca reden hadden we deze Netflix docu gekeken: Street Food: Latin America. De ster van deze docu is Doña Vale. Zij maakt met haar speciale morita saus de lekkerste Memelas (hieronder). Dat zijn kleine tortillas van blauw maismeel met die heerlijke saus en de lokale quesillo kaas. Die moesten we natuurlijk proeven! Ze kosten nog geen euro per stuk, en smaken heerlijk.

Op mijn verjaardag kreeg ik in de ochetend dan eindelijk te horen waar we die avond gingen eten: Quintonil in Mexico City. Dit restaurant staat op plek 3 op de lijst van wereld beste restaurants. Nu is het niet zo dat ik die lijst elk jaar bijhoud, maar wat een belevenis! En wat een onwijs lief verjaardagscadeau om mee verrast te worden.

Die avond speelde ook het Nederlandse elftal, dus voor het diner hadden we een paar deuren naast het restaurant een plekje gevonden waar we voetbal konden kijken. Daardoor zagen we al een beetje de reuring van het restaurant. Mensen die voor de zaak op de foto gingen, en het hielp met de voorpret.

Ten eerste was de bediening van het restaurant heel goed. Gelukkig helemaal niet stijf of te beleefd, maar het was hier een hele fijne combinatie van warm, grappig en soms een beetje gek.

We kregen een 11-gangen diner, en de meeste groenten en kruiden worden gekweekt op 30 meter van het restaurant af in een stadstuin. Alle borden zagen er zo mooi uit, en het eten was niet normaal lekker. Aan het einde van de hartige gerechten kwamen er vier houten schaaltjes op tafel. Daarin zaten springhanen, vliegende mieren, kevers en larven. Gelukkig vertelden ze dat we die hiervoor al hadden gegeten, en dat we dat vast niet door hadden gehad. Dat klopte gelukkig, en als kind ben ik opgegroeid met maden in de koelkast om mee te vissen. Toch was ik blij dat ik ze niet bewust geproefd, dan wel gezien heb in het eten. Daarna kwamen nog heerlijke zoete gerechten. Tussendoor kreeg ik als verjaardagscadeau nog een kleine rondleiding door het restaurant, met uitleg hoe alles georganiseerd werd. Helemaal voldaan kregen we bij vertrek ook nog een fles huisgemaakte tequila mee.

Ik kan niet beloven dat er hierna geen blogs meer over eten komen.